Özel Sözler

Cezmi Ersöz

1959 İstanbul doğumlu Türk yazar ve şair.

Cezmi Ersöz Sözleri

Aşk, unutulmuş bir sanat gibi, ağırbaşlı bir çileyle öğreniliyor şimdi.
Başım önde bu aralar.. Suçlu olduğumdan değil! Görülmeye değer hiçbirşey kalmadığından...
Bazen aşk gider. Ve sen yıllardır içinde yaşadığın yürekten, valizler dolusu anılarla kendi yalnızlığına taşınırsın!
Ben, yine de vazgeçmedim seni sevmekten. Eskisi gibi değil ama. Biraz buruk, biraz küs, biraz sitemkar seviyorum artık seni... dudaklarımı ısırıyorum artık adın geçince. Kavga falan çıkarıyorum. Eskisi gibi sakin değilim ama olsun...
Bir insan hiçbir şeydir, ancak hiçbir şey de bir insan değildir.
Birini derinden koklamak, eski bir sevgiliye teslim olmaktır.
Boş yere arama mutluluğu, Aradığın yerde olmayacak. Bulunca ise tadını çıkar, Çünkü hep sende kalmayacak.
Bütün felsefe kitapları 'kendin olma'yı telkin eder. Ancak aydının trajedisi tam da bu noktada her an biraz daha yabancılaştığının farkına varmaktır.
Eski bir kadınsın sen, aşkı öğretmek için tekrar tekrar dirilen.
Geriye dönüp sığınacak bir kendim kalmadı.
Gözlerimde hiç görmediğim Bir yaşam sevinci, Kim o? De yeter, kimsen olmaya geldim.
Herkesin diline dolanmış mutlu bitmeli aşklar diye. Aşk'ı dilinize doladınız madem, peki bitmeli niye?
İnsan bir an geçmişe yenik düşmeye görsün, kırılgansa en dibe kadar gider ve kimse korumaz, tutmaz onu, o düştüğü yerde.
İnsan sevince, uçurum kenarında dolaşıyor. Ama büyük yaşıyor sevgili...
İyi kalpli günahkarları aydınlatan bir gece lambası gibisin.. Kendi yangınına aşık.
Kendim deyince aklıma o sahipsiz sızı geliyor. Kendim deyince, sen artık yaşama, sen artık duygularını yitirdin, bir daha hiçbir zaman eskisi gibi sevemeyeceksin, diyen o ses geliyor aklıma.
Kendin olmak, başkalarına ait zamanlarda, sürüklenmemek için odandan dışarıya çıkmaman gerekir. Çıktığın andan itibaren sen yoksundur artık.
Kırk yılda bir gibisin. Öyle eksik öyle hazin öyle paramparça.
Kimi sevsem hiç olmadığı kadar yalnızlaşırdı... Kimi sevsem bütün o yanlış hayatım gizlendiği yerden çıkıp gelirdi. Kimi anlamaya çalışsam hayatımın boşluğu çarpardı yüzüme... Kime elimi uzatsam o unutulmuş ömrümle karşılaşırdım.
Madem oyun oynuyorduk. Hazır sen bu kadar kaptırmışken rolüne kendini. Perdeler kapanmadan son bir kez, hayran bıraksaydın beni kendine. Öyle ki bende alkışlarla uğurlasaydım seni...
  • 1
  • 2